الملا فتح الله الكاشاني

110

تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى )

لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مر آنان را كه كرده‌اند كردارهاى نيكو فِي هذِهِ الدُّنْيا در اين جهان يا احسان نموده‌اند به غير خود از دادن تصدقات واجبه و مندوبه حَسَنَةٌ مثوبة نيكوست در آخرت بعد از آن به جهت مبالغه در ارتكاب طاعات ميفرمايد كه وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ و زمين خدا گشاده است يعنى اگر متعسر باشد كه در موطن خود باعمال حسنه ارتكاب نمايند و بطاعت و عبادت مشغول شوند و اظهار شعار اسلام كنند بايد كه از آنجا مهاجرة كنند و خود را ببلاد اسلام رسانند و بفراغة تمام بعبادت خداى مشغول شوند و چون از وطن خود بركندن و ببلاد غير رفتن موجب مشقت عظيم است از اين جهت تسلى دل ايشان داده ميفرمايد كه إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ جز اين نيست كه به تمام و كمال داده ميشوند صبر كنندگان بر مهاجرت و مفارقت و كربة و بليت أَجْرَهُمْ مزد ايشان را بِغَيْرِ حِسابٍ بيشمار يعنى از بسيارى ثواب ممكن نباشد شمارهء آن نگاهداشتن اصبغ بن نباته روايت كرده كه امام حسن عليه السلام بيمار بود با حضرت امير المؤمنين عليه السلام بعيادت او رفتيم امير المؤمنين فرمود كه چگونهء يابن رسول اللّه فرمود كه اى وصى محمد الحمد للّه خود را بهتر مييابم بعد از آن فرمود مرا باز نشانيد چون او را باز نشاندند فرمود شنيدم از جد خود رسول خداى كه ميگفت اى پسر من بدرستى كه در بهشت درختيست كه آن را شجرة البلواى ميگويند و آن را نامزد اهل بلا كرده‌اند و نصب نكنند از براى ايشان ترازوى اعمال را و نشر نكنند مر ايشانرا ديوان افعال بلكه مزد صبر را بيحساب بر ايشان ريزان سازند بعد از آن اين آيه تلاوت فرمود كه انما يوفى الصابرون اجرهم به غير حساب و عياشى باسناد خود از امام جعفر صادق عليه السلام همين حديث را از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل كرده و نيز آن حضرت فرموده كه روز قيامت نصب ترازوى عمل كنند براى اهل نماز و حج و صدقه پس جزاى اعمال ايشان را به تمام و كمال بايشان دهند و از براى بلاكشان صابر هيچ ميزان نصب نكنند و ديوانى وضع ننمايند بلكه مزدهاى ايشان را بىحساب بر ايشان فرو ريزند كار ايشان بدرجهء رسد كه اهل عاقبة كه در دنيا بالمى و اذيتى نبوده باشند تمنا كنند كه كاشكى بدنهاى ايشان بمقراض پاره پاره ميكردندى تا امروز با اهل بلاد رمزية درجه سلوك نمودندى در خبر است كه روز قيامت جماعة غازيان را كه در دنيا شربت شهادت چشيده باشند بدخول بهشت امر فرمايند چون بدر بهشت رسند جماعتى را بينند كه بر صدر جنت نشسته باشند گويند خداوندا ما فرزندان را يتيم ساختيم و زنان را بيوه و جان را فدا ساختيم چرا اينها پيش از ما به بهشت رسيده‌اند خطاب آيد كه ايشان درويشان آل محمداند شما در جميع عمر